เป็นตัวของตัวเอง
บทที่หนึ่ง เวลาคุณเจอใครสักคนที่ถูกใจ จนทำให้คุณรู้สึกหลงใหลได้ปลืม คุณไม่ได้ที่จะเปลี่ยนแปลงหรือทำตัวให้ไปในทิศทางเดียวกับเชา หรือไม่ก็พยายามทำตัวเป็นคนในแบบที่อีกฝ่ายอยากให้เป็น คุณเลยต้องกลายกเป็นคนที่มีรสนิยมหรูเลิศวิไล แข็งแกร่ง เงืยบๆ หงิมๆ หรือแม้กระทั่งลึกลับ แต่น่ว่าจะเป็นคนแบบไหน ก็ขอให้เป็นตัวคุณจริงๆ ที่ไม่ได้เสร้งแกลังเป็นเถอะครับ เพราะอย่างน้อยจะได้ไม่ต้องคอยปล่อยมุกตลกก้เกี้ยว หรือมานั่งเศร้าพราะทำอะไรพลาคอยู่เรี่ยน ก็ใครละครับจะเสแสร้งไปได้ตลอด อย่างมากก็ฝืนทำได้แต่วันสองวันหรืออย่างเก่งก็เดือนสองเดือนเท่านั้น แต่คงจะสาหัสพอดูถ้าให้ฝืนปั้นหน้ากันไปชั่วชีวิต ถ้าไหนๆ คุณคิดว่าคนนี้เป็นคนที่คุณรู้ใจ เป็นคนที่คุณเลือกจะอยู่คัวยไปอืกครึ่งศตวรรษแล้ว ลองนึกดูเล่นๆ ก็ได้ว่ามันจะน่าอึดอัดแค่ไหนกับการต้องฝึนทำตัวเป็นคนเนี้ยบกริบไปตลอด 50 ปี หรือต้องคอยข่มใจไมให้พูดจาล้อเล่นกับใคร คุณคงไม่อยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับคุณแม่ คุณอยากจะใข้เวเลทั้งชีวิตหมดไปกับการข่อนตัวตนอยู่ภายใต้หนำกากที่คุณสร้าง...
